Posts tonen met het label Poëzie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Poëzie. Alle posts tonen

woensdag 16 maart 2016

De Notelaar en de vier kraaien in de achtertuin








Juglans Regia

De oude notelaar en de 4 kraaien in de ochtendzon
Schetsboektekening in grafiet








Het gebeurde eens dat een noot door een kraai tot op een hoge klokkentoren gedragen werd, en daar ontsnapte aan de dodelijke snavel doordat ze in een spleet in de muur viel. Ze bad de muur om haar toch bij te staan ter wille van de genade die God haar (de muur) betoond had met die o zo prachtige, wonderlijke, en schone klokken met zulke eervolle klanken. Want daar ze niet onder de groene twijgen van haar oude vader had mogen ontkiemen, om in de vette aarde onder zijn afvallende bladeren een rustplaats te vinden, daarom mocht de muur haar toch niet in de steek laten...? Toen ze zich namelijk in de rauwe snavel van de kraai bevond, had ze de belofte afgelegd dat ze haar leven in een klein gaatje zou beëindigen indien ze heelhuids aan die snavel zou ontkomen. 
Na deze woorden nam de muur, die door medelijden bewogen werd, haar graag op in de spleet waar ze gevallen was. En na korte tijd begon de noot zich te openen, ze stak haar wortels tussen de stenen en spleten, breidde zich uit en kwam met haar scheuten uit het gat tevoorschijn; en spoedig begon ze, eens dat haar twijgen over het gebouw gegroeid waren en haar kronkelwortels verdikt waren, de muur te ondermijnen en de oude stenen uit hun gewone plaats te verdrijven. Toen beweende de muur te laat en tevergeefs de oorzaak van haar schade, en spoedig daarna barstte ze, en met haar een groot deel van de toren.

In deze fabel gebruikt Leonardo da Vinci, het beeld van de levenskracht van de noteboom, om op een veel voorkomende karaktertrek bij de mens te wijzen. Ook de oude Romeinen moeten de noteboom een uitzonderlijke boom gevonden hebben: juglans komt van Iovis glans, de eikel van Jupiter. 
Het was uiteindelijk Linneaus die bij de naamgeving: regia, "koninklijk" toevoegde... 

(Deels overgenomen ... De volledige publicatie kunt u hier lezen)





They planted me,
a walnut-tree, 
by the road-side to amuse passing boys, 
as a mark for their well-aimed stones.
All my twigs and flourishing shoots are broken,
hit as I am by showers of pebbles.
It is no advantage for trees to be fruitful; 
I, indeed,bore fruit only for my own undoing.

(epigram by Antipater of Thessalonica)





donderdag 7 januari 2016

Terug











Ze zaten daar aan de ronde tafel,
in stilte bij een glaasje bier.
Ze wisten niet veel meer te vertellen,
en hadden ook niet echt plezier.


De 3 Wijzen uit het Oosten,
keken de wereld met trieste ogen aan.
hun wijsheid kon geen mens meer troosten,
zo leeg was hun bestaan.


Het leek wel of iedereen had was in de oren
en ogen met kleppen geblindeerd,
alle aandacht voor de werkelijkheid verloren
te lang het gouden kalf vereerd.

...


- Dauw -




zaterdag 14 juni 2014

Als een fluistering








Aquarel op papier
27/35 cm






Prinsesjelief


Mijn hand schept jouw gezicht
uit sterrenstof en stilte.
De nacht dempt het geluid.

Behoed haar voor de kilte.


           - DagEnDauw-











zondag 9 februari 2014

A Fox on the Run




             




Studie

Aquarel en grafiet
op papier







Zij danste door het koren naar een plek bij de rivier
de haren vlammend rood in het warme ochtendlicht
Ze nam alle liefde die een man maar kon geven
en ging er toen vandoor als een vos op de loop

Ik tekende een meisje dat iedere man tot wanhoop dreef
Het spel is haast gespeeld, ik hoor al honden aan de deur
Ze wist dat vroeg of laat haar geluk wel eens moest keren.
Pak je boeltje Vosje, snel! En ga er gauw vandoor ...


(vrij vertaald door DagEnDauw naar Manfred Mann's "Fox on the run" geschreven door Tony Hazard)









zondag 27 oktober 2013

Van slag










Aquarel en grafiet
op papier
36/24 cm





We zullen doorgaan,
tot we op OBA staan.
En daarom meneer,
publiceer ik haar maar nog een keer

=]


















zaterdag 6 juli 2013

Weet je nog?






Eerste in de reeks van portretten van mijn scheppende vriend(inn)en   




Die gele vuurb☼l aan de hemel
Bijna uit onze
geheugens vervaagd
weggesp
oeld door bakken regen
Ongeloof..., maar hij staat e
r terug vandaag!


Drink het licht en de warmte, dat ga ik zo meteen ook doen.
Fijn weekeinde.






Thema : Scheppende vriend(inn)en
I. De schilder
Aquarel en grafiet op papier
30/30 cm






woensdag 3 juli 2013

Bij valavond











Voor het uur blauw valt  
 op het vel van  de nacht
 besprenkelt ze met het laatste zonlicht  
haar groene vacht
wentelt zich in het goud
en lacht
...
Haar koning te rijk wacht.




- Dauw -






zondag 27 januari 2013

Chiron

de centaur, kreeg kleur bij dag en dauw






Aquarel en grafiet 
op papier
25/30 cm





The Centaur  
By May Swenson

The summer that I was ten—
Can it be there was only one
summer that I was ten? It must

have been a long one then—
each day I’d go out to choose
a fresh horse from my stable

which was a willow grove
down by the old canal.
I’d go on my two bare feet.

But when, with my brother’s jack-knife,
I had cut me a long limber horse
with a good thick knob for a head,

and peeled him slick and clean
except a few leaves for the tail,
and cinched my brother’s belt

around his head for a rein,
I’d straddle and canter him fast
up the grass bank to the path,

trot along in the lovely dust
that talcumed over his hoofs,
hiding my toes, and turning

his feet to swift half-moons.
The willow knob with the strap
jouncing between my thighs

was the pommel and yet the poll
of my nickering pony’s head.
My head and my neck were mine,

yet they were shaped like a horse.
My hair flopped to the side
like the mane of a horse in the wind.

My forelock swung in my eyes,
my neck arched and I snorted.
I shied and skittered and reared,

stopped and raised my knees,
pawed at the ground and quivered.
My teeth bared as we wheeled

and swished through the dust again.
I was the horse and the rider,
and the leather I slapped to his rump

spanked my own behind.
Doubled, my two hoofs beat
a gallop along the bank,

the wind twanged my mane,
my mouth squared to the bit.
And yet I sat on my steed

quiet, negligent riding,
my toes standing the stirrups,
my thighs hugging his ribs.

At a walk we drew up at the porch.
I tethered him to a paling.
Dismounting, I smoothed my skirt

and entered the dusky hall.
My feet on the clean linoleum
left ghostly toes in the hall.

Where have you been? said my mother.
Been riding, I said from the sink,
and filled me a glass of water.

What’s that in your pocket? she said.
Just my knife. It weighed my pocket
and stretched my dress awry.

Go tie back your hair, said my mother
and Why is your mouth all green?
Rob Roy, he pulled some clover
as we crossed the field, I told her.

;-]






zondag 16 december 2012

Ce n'est pas la mer à boire




                                    - Niet het einde / It's not the end of the world -




Aquarel en
inkt op papier
23/23 cm






(*deze aanvulling las ik vanochtend op de kalender en het paste zo wonderwel dat ik het hier graag wou delen)

Decemberlicht *

Renée Van Riessen  geb. 1954
(uit jagend licht)
Bert Bakker Amsterdam 1984 


De schitterende dagen van december:
ik wandel in de zon, langzaam verdwijnend,
de straat is een rivier van licht.
Ik breek erdoor en ga voor auto's niet opzij,
niets overwint mij nog, dit is
het winters evenwicht.







... The most ancient way of transportation : on foot

Deze week is het reisthema op Ailsa's blog "transport".
Je kan er meer inzendingen gaan bekijken of zelf ook je steentje bijdragen.

"Transportation" is the travel theme for this week on "Where's my backpack", Ailsa's blog.
If you like to see more or join in, be sure to pay a visit.








woensdag 12 december 2012

Nearly a circle/ Bijna rond





Ellipse* / Eclipse of the mind








HARK...!

One morning she came to me
severe in nature's garb, so light and yet so dark. 
I'll give you eternal wisdom, youth and love, she said. 
In return she wanted my body, and entered my head. 

We had to remain seperated to stay sane, 
so she divided me to cause no pain. 
The night was hers the day was mine, 
but in the end we couldn't draw the line. 

We got confused 
and all mixed up. 
Completely out of control, 
I lost my identity, I lost my soul. 
I had to surrender to survive, 
conquer my fears to stay alive. 
Find me a brother in soul 
die with him to become whole 

I found a musician, 
I found a painter, 
I found a poet, 
I found a stranger, 
I found a brother in soul, 
and thought 

"from now on we can have it all". 

We drove as lightening but didn't die, 
reached for the heavens but didn't fly. 
Finally refused at the gates of the sun, 
We turned back to where it all begun. 

Back on earth my life was caught in her curse: 
I had to get through the genesis in reverse. 
And at the exit of darkness, returned from death 


I'd regain my body, I'd regain my head... . 




                                                                                         - DagEnDauw -



* Ellips (Grieks ἔλλειψις),  het tekortschieten







Uit m'n oude hoedendoos 

Beeld, woord en tekeningen : DagEnDauw
Muziek : Herman Van Veen (om te beluisteren, de laatste tekening aanklikken graag) 





Deze week is het reisthema op Ailsa's blog "Cirkels".
Je kan er meer inzendingen gaan bekijken of zelf ook je steentje bijdragen.

"Circles is the travel theme for this week on "Where's my backpack", Ailsa's blog.
If you like to see more or join in, be sure to pay a visit.